|
|
| YAŞADIKLARIMDAN
ÖĞRENDİĞİM BİR ŞEY VAR Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var; Yaşadınmı yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne Denize saatlerce bakabilir,bir kuşa,bir çocuğa Yaşamak yer yüzünde,onunla karışmaktır kopmaz kökler salmaktır oraya Kucakladınmı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını Kavgaya tüm kaslarınla,gövdenle,tutkunla gireceksin Ve uzundınmı bir kez sımsıcak kumlara Bir kum tanesi gibi,bir yaprak gibi,bir taş gibi, dinleneceksin İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine Hemde tüm benliği seslerle ezgilerle dolarcasına İnsan balıklama dalmalı içine hayatın Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına Uzak ülkeler çekmeli seni tanımadığın insanlar Bütün kitapları okumak bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın Deyişmemelisin hiç bir şeye bir bardak su içmenin mutluluğunu Fakat nekadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın Ve kaderide yaşamalısın namusluca bütün benliğinle Çünkü acılarada, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var: Yaşadınmı büyük yaşayacaksın,ırmaklara,göğe,bütün evrene karışırcasına Çünkü ömür dediğimizşey,hayata sunulmuş bir armağandır Ve hayat sunulmuş bir armağandır insana Atalo Behramoglu |